Dowody na to, że zachorowaniu na raka da się zapobiec, są niepodważalne. W różnych populacjach na całym świecie notuje się różną częstość występowania różnych postaci nowotworów złośliwych. Poziom zachorowań zmienia się w czasie w sposób przewidywalny, według pewnych prawidłowości. Wśród grup emigrantów/imigrantów szybko przestaje się obserwować zachorowania na raka charakterystyczne dla mieszkańców ich ojczyzn, a miejsce to zajmuje profil zachorowań właściwy nowemu miejscu zamieszkania, co niekiedy dokonuje się w ciągu jednego pokolenia.

Program, dzięki któremu Polacy będą mieli szansę poznać czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na nowotwory - jedną z najpoważniejszych chorób, to inwestycja, dzięki której w perspektywie być może uda się uniknąć pewnej liczby zachorowań na raka.

Zapobieganie chorobom nowotworowym jest niezwykle ważne z uwagi na trudny proces leczenia tej choroby oraz utrudnienia w dostępie do wysoko specjalistycznych metod. Dodatkowo wokół tego problemu funkcjonuje wiele stereotypów i sprzecznych informacji. Wszystko to sprawia, że polskie społeczeństwo wydaje się zdezorientowane w tej kwestii, a choroba nowotworowa jawi się jako schorzenie pozbawione przyczyn, a więc losowe i nieuchronne. Świadomość polskiego społeczeństwa musi więc zostać przebudowana poprzez dostarczenie rzetelnej, uporządkowanej wiedzy na temat rzeczywistych źródeł rozwoju nowotworów oraz zakresu, w jakim styl życia wpływa na ryzyko nowotworu.

Leczenie nowotworów to jedna z najbardziej kosztownych, pracochłonnych i trudnych do przeprowadzenia z sukcesem procedur medycznych. Proces leczenia tych schorzeń wymaga specjalistycznego, drogiego sprzętu i leków, wysoko wykwalifikowanej kadry medycznej, długotrwałej, powtarzanej hospitalizacji. Cały proces generuje ogromne koszty ekonomiczne zarówno w resorcie zdrowia, jak i samych pacjentów, którzy w czasie choroby, a niekiedy do końca życia, pozostają niezdolni do pracy. Choroby nowotworowe mają także określone skutki społeczne. Program zapobiegania tym schorzeniom to najwłaściwsza metoda, aby za pomocą zainwestowania stosunkowo niewielkich środków uniknąć w przyszłości ogromnych ekonomicznych i społecznych kosztów leczenia.